ΘΥΓΑΤΕΡΑ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΜΑΛΛΙΑ

Η Νίτσα, ώριμη γυναίκα πια, αφήνει τα Κύθηρα και επιστρέφει στον Πειραιά, στο λιμάνι όπου κάποτε έφτασε δεκατριών χρονών, προσφυγοπούλα από τη Σμύρνη. Το ταξίδι γίνεται αφορμή να ξετυλίξει το νήμα της ζωής της: τις μνήμες από τη φρίκη του ξεριζωμού, την απώλεια της μάνας και του αδερφού της, την πείνα και τον φόβο που βίωσε στους δρόμους του Πειραιά αλλά και την άγρια κακοποίηση που την οδήγησε στο Ίδρυμα. «Γεμάτο θυγατέρες στέκει πολλά χρόνια εκεί το Ίδρυμα… Έχει μουσκέψει ο σοβάς του απ’ τον ιδρώτα και τα δάκρυα, από γέλια κι από λύπες, απ’ όνειρα κι απ’ εφιάλτες, από φιλίες κι από έχθρες? κυρίως όμως απ’ τον πληρωμένο έρωτα».